دامن
زدن به مسایل قومی، زبانی و سمتی و ایجاد غندهای قومی در دوران حکومت نجیب
برای افراد فرصت طلب و جنایتکار جهت انجام جنایات و غارت و چپاول اموال
مردم بود. در زمره این افراد، یکی هم دوستم است که در قطار دیگران درج لیست
جنایتکاران جنگی دیده بان حقوق بشر نیز می باشد.
بریدن
دوستم از حکومت نجیب، وضع رژیم پوشالی را دگرگون نمود. پیوستن او به جمعیت
اسلامی و شورای نظار و بعد رفتن در کنار گلبدین همه و همه سبب خرابی بی
شمار و ریخته شدن خون هزاران هموطن ما گردید.
حمایت
بعضی از کشورهای همسایه با کمک های مالی بیدریغ شان در پهلوی غارت و چپاول
منابع زیرزمینی چند ولایت در شمال با عواید سرشار گمرکی و تجارتی سبب شد
تا دوستم تعدادی از قوماندانان جمعیت، حزب اسلامی و سایر تنظیم ها را به
سوی خود بکشاند و تمویل نماید. ولی زمانی که روزنه های دیگری با امکانات
بهتر به روی این قوماندانان باز شد، آهسته آهسته از دوستم فاصله گرفتند. در
عکس العمل به این، دوستم تا حد ممکن این افراد را به گونه های مختلف تهدید
و توبیخ کرد. این سلسله از قتل پهلوان رسول که به او نسبت میدهند، شروع شد
که تا حال ادامه دارد. زدوبند های پارلمانی باعث تشدید بیشتر اختلافات
گردید. اظهارات اکبر بای دوست قبلی دوستم در مخالفت با وی، لت و کوب فیض
اله ذکی در سال گذشته توسط دوستم ، توطئه بمب گذاری علیه جمعه خان همدرد
والی جوزجان که زمانی دوست و متحد دوستم بود و سوء قصد ناکام به جان
احمدخان سمنگانی (بنابه ادعای خودش) که تا چندی قبل معاون دوستم بود، اوج
این اختلافات را نشان می دهد. حادثه اخیر سبب شد که در ولایت سمنگان
تظاهراتی برعلیه دوستم صورت گرفته و تصاویر وی به آتش کشیده شود. در عکس
العمل متقابل، دوستم هم تظاهراتی به راه انداخت و خواهان برکناری جمعه خان
همدرد دوست دیرینه اش شد و در ضمن تهدید نمود که به جای بیرق ملی کشور،
بیرق جنبش ملی را برخواهد افراشت. در نتیجه برخورد افراد دوستم با جمعه
خان، هشت نفر کشته و 40 تن دیگر زخمی گردیدند. مردم رنجدیده ما که خودسری
ها و جنگ های تنظیمی را فراموش نکرده اند، چشم به راه روزی اند که بساط این
جنگ سالاران برچیده شده و به پای میز محاکمه مردمی کشانده شوند
