صفحات

سخت است فهماندن چیزی به کسی که در قبال نفهمیدنش پول می گیرد. (احمد شاملو)

۱۳۸۹ مهر ۷, چهارشنبه

مشت نمونۀ خروار

امریکا هم می کُشد و هم تداوی می کند:

بعد از آنکه طیاره های امریکایی افراد کمپاین خراسانی را در مسیر راه رستاق، یکی از ولسوالی های ولایت تخار بمباران کردند و ده تن از افراد قومندان مورچه را به قتل رساندند و خود خراسانی زخمی گشت، این هلیکوپترها بار دیگر برگشت كرده و این کاندید زخمی را برای تداوی به شفاخانه می رسانند و نشان می دهند که اگر در کشتار ید طولایی دارند، در تداوی و رعایت «مسایل انسانی» نیز افراد بی نهایت شریفی هستند. آنان با این عمل شان نشان میدهند که هم می کشند و هم تداوی می کنند تا مردم افغانستان ازین بابت مهمانان شان را نفرین نکنند!! 

ولسی جرگه خوب  مزه دارد:
در ولسی جرگۀ گذشته که خیل عظیمی از جنایتکاران از هر جنس و قماشی پیروز شدند و شب و روز به  فکر بلند بردن معاش های خود، چور کردن زمین جهت تشکیل شهرک وکلا به خاطر «تمثیل وحدت ملی»، گرفتن پاسپورت سیاسی، کمیشن کاری، مصرف چند خروار میوۀ خشک، مقرری اعضای خانواده و دوستان و تصویب منشور مصالحه که بالاخره دست پرخون هرچه جانی و جنایتکار یکباره پاک گردید، اینک نه تنها همان وکلا و دهها تن دیگر هم این شوق را کرده و شهرهای افغانستان، مخصوصاً شهر کابل از تصاویری که بیشتر فلم گونه و با اکت و اداهای خاصی میباشد، پر شده و دیگر جای سوزن انداختن هم وجود ندارد. شعارهای تمام اینان دفاع از حق مردم و وعده وعید های سرخرمنی می باشد. اما جالب است که عده ای چنان درین مزه غرق شده و امتیازات فردا را پیش چشم دارند و  لحظه ای فکر کرده نمی توانند که چگونه قادر خواهند شد، در میان این همه اژدهای قدرت به ولسی جرگه راه خواهند یافت و به این خاطر همه از حالا خمیرمایه می گذارند که اگر «تقلب» نشد، کامیاب می شوند. در حالیکه در بیان این را تأکید می کنند که درین انتخابات تقلب می شود. اما باز هم هر روز بنرهای جدیدی را بر چهارراهی ها بند كرده و فکر می شود که مسابقۀ عکس چلانی جريان دارد و ژست های عجیبی به خود می گیرند. اما لحظه ای مزه نشستن در ولسی جرگه را از یاد نمی برند و هیچ کدام باور ندارند که بازنده هستند و مردم می گویند که وقتی اینان اینقدر ساده اندیش اند، چرا باید به آنان رأی داد، به این خاطر هم رأی ندادند. 

شورای عالی صلح:
در ملک ما جالب است که شورای عالی صلح را افرادی می سازند که به جنگ سالار لقب یافته و مردم از جنگهای هر یک داستان های عجیبی دارند. اینجا کارها به همان هایی محول میگردد که در ضدیت با آنها پرورش یافته و در عمل به اثبات رسیده باشند و به قول عزیز نسین بی مو ها را زلف علی، لنگ ها را قدم علی، الکن ها را فصیح علی و نابینایان را عین علی نام می گذارند. مطمئناً درین شورای عالی، پول های کلانی تا و بالا خواهد شد که اگر مصالحه نشد، حتماً «مصالحان» به سودهای دیگری خواهند رسید و این از همان مصالحه های مسخره و جالبی است که یک طرف قسم می خورد که زنده ماندنی نیستی و طرف دیگر چادر هموار می کند که جان جان بیا که مصالحه کنیم. معلوم است که درین پروسه جیب های عمیق، چقر و کلانی اگر لبریز نشدند تا نیمه پر خواهند شدکه اگر چنین نشود پس چرا دولت افغانستان دومین دولت فاسد جهان نام بگیرد؟

امریکا از طالبان  سه پایگاه نظامی می خواهد:
یک هفته قبل از ماه رمضان امریکایی ها به وسیلۀ ملا ضعیف، ملا متوکل، ملا سنگریار و اکبرآغا به ملاعمر پیامی فرستادند. این قاصدان پیام امریکایی ها را در بولدک به نمایندگان ملا عمر تسلیم نمودند. در پیام آمده بوده که در صورتی طالبان سه میدان هوایی را در بگرام، کندهار و نیمروز در اختیار امریکا قرار دهند، امریکا حاضر است تا قدرت را در افغانستان به آنان بسپارد و یا اینکه در پروسۀ صلح شرکت کنند، دران صورت امریکا حاضر است تا ولایات جنوب را به آنان تحویل دهد. ملاعمر این پیشنهادهای امریکایی ها را رد کرده است و این نشان میدهد که امریکایی ها به گونۀ خود می خواهند تا صلح را با طالبان پیش ببرند و شاید هم در جریان این پروسه خود کرزی قربانی گردد.

امریکا سه میدان دیگر می سازد:
امریکایی ها اخیراً گفته اند که در افغانستان سه میدان هوایی نظامی جدید می سازند. این میدان ها که در کنار میدان های هوایی کنونی در مزار، شوراب و هلمند ساخته می شوند، هزینه ای برابر به 1300 ملیون دالر خواهند داشت. در میدان هوایی جدید شیندند طیاره های بی پیلوت امریکایی و سپیشل فورس آن جابجا خواهند شد که بسیاری این ترتیبات را تهدیدی برای ایران فکر می کنند. درین میدان ها ذخیره گاه های 800 هزار گیلنی تیل نیز تعبیه خواهند گشت. عدۀ زیادی این پرسش را مطرح می سازند که آیا این ترتیبات جدید با اعلان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان مغایرت ندارد؟

راي به كرزي صاحب:
زني در جريان انتخابات پارلماني به خبرنگار راديو كليد در كابل گفته بود كه من به كرزي صاحب راي داده ام. اين زن بيچاره كه در ميان بيش از شش و نيم صد كانديد در پايتخت، گير مانده بود، در اولين نظر به كانديد كلاه پوست پوشي راي داده و ازين بابت خودرا آرام نموده بود. اينكه چقدر افراد ديگري به اين انتخابات شركت كرده و به كرزي ها راي داده معلوم نيست و نشان ميدهد كه با هزاران دالري كه براي آگاهي عامه به كميسيون برگزاري داده شده بود، چقدر در راه اصلي آگاهي عامه به مصرف رسيده است. 

گدا به گدا :
حامد كرزي در سفري كه به پاكستان داشت، اعلان كرد كه مبلغ يك مليون دالر را به سيل زدگان پاكستان كمك ميكند. مجموع خساراتي كه از اثر اين سيل به پاكستان وارد شده، 43 مليارد دالر ميباشد. حال كه دولت افغانستان پنج كنفرانس گدايي را داير نموده تا براي دولتش چنده كند و هم هر كوچه پسكوچه كابل پر از گدا ميباشند و هر لحظه دست تضرع براي لقمه ناني به سوي عابران دراز ميشود، دادن يك مليون دالر پول به پاكستان همان ضرب المثل گدا به گدا را بياد آدم مياورد.
اينكه يك مليون دالر چه زخم پاكستان را دوا خواهد كرد هر كسي ميداند. مخصوصاً‌ كه همين حالا صدها خانواده پاكستاني با عايله شان در كوچه هاي كابل در گشت و گذار اند و با زبان اردو از مردم خيرات ميخواهند، بهتر نبود تا اين يك مليون دالر براي برچيدن بساط اين گدا هاي مهاجر از كوچه هاي كابل به مصرف مي رسيد؟            .

۱۳۸۹ مهر ۳, شنبه

اوس نو افغانستان د جګړې اصلي ډګر دی

له عراقي خاورې څخه پنځه نوي زره امریکایي سرتیري هغه وخت رابهر شول چې د دې هیواد ولسمشر بارک اوباما د اګست په یودیرشمه نیټه په عراق کې په اصطلاح د امریکا د جګړه ایز ماموریت پای ډاګیزه کړه. اوباما د هغه میز له شا دا ټکی اعلام کړ چې سلف یې د دوه زره دریم کال د مارچ په شلمه نیټه د عراقي خاوري په لور د امریکا د ستر جنګي ماشین د ورخوځیدلو اعلام کړی و. که څه هم چې ویل کیږي امریکا خپله وروستۍ جګړه ایزه لوا کور ته راستنه کړې ده خو اوس هم په عراق کې نژدې پنځوس زره سرتیري او سمندري ځواک لري چې د امریکایي چارواکو په وینا، عراقي امنیتي چارواکو سره به د "مستشار" او "مرستندویانو" په توګه کار کوي. په داسې حال کې چې همدا اوس هم په عراق کې د افغانستان پرتله ډیر ولسي وګړي د چاودنو او ډزو په نتیجه کې خپل ژوند له لاسه ورکوي خو له ستراتیژیک پلوه د امریکا په پوځي تګلارې کې دا اوښتون په دې معنا دی چې افغانستان تر بل هر وخت د جګړې اصلي محراق ګرځیدلی دی. اوباما تر ولسمشر کیدلو وار د مخه په ډاګه کړې وه چې د افغانستان جګړه به د هغه بهرنۍ تګلارې ټاکونکي برخه وي او په دې لړ کې به تر بل هر وخت زیات امریکایي سرتیري افغانستان ته واستوي او همداسې هم وشوه ځکه چې اوس مهال 120 زره امریکایي سرتیري زموږ هیواد کې په داسې جګړه کې ښکیل دي چې پایله یې نه تر سترګو کیږي او ورځ تر بلې زموږ د هیواد ملي ښیرازه شکوي او افغانان د غم پر ټغر کښینوي. 

په لومړي سر کې د جورج بوش او ټوني بلیر د ادارو چارواکو او لویو کمپنیو پورې تړلې رسنیو نړیوالو ته په یوه خوله د عراق د ډله ایزې وژنې د وسلو په وړاندې "خبرداری" ورکاوه او ټول یې د دې ټکي منلو ته اړ ویستل چې "نړیواله ټولنه" وړاندې له دې چې اوبه له ورخه واوړي، باید د عراقي ګواښ د ځپلو لپاره ګام پورته کړي. همدا وه چې د امریکا د وخت د بهرنیو چارو وزیر او د خلیج د لومړۍ جګړې په موده کې د امریکایي پوځ لوی درستیز کولن پاول د ملګرو ملتونو د امنیت شورا د غونډې په ترڅ کې مضحکه ډرامه تمثیل کړه او د عراق د بیولوژیکي او کیمیاوي وسلو د توکیو د "بیلګو" په وړاندې کولو سره یې د عراقي ګواښ په هکله ګنې د نړۍ د عامه افکارو اقناع لاس ته راوړله. د عراق له نیواک څخه د اووه کلونو په تیریدو سره اوس هم متحد ایالتونو نشي کولای د عراق د ډله ایزو وژنو د وسلو په تړاو د هغه کوچني بوتل په اندازه شواهد هم نړۍ ته ور په ګوته کړي چې کولن پاول د امنیت شورا په غونډه کې وړاندې کړي ول.  

د متحدو ایالتونو په لاس د عراق د نیواک اووه پر له پسې کلونو ګڼ شمیر بوږنونکي میراثونه هم د تاریخ په پاڼو کې ثبت کړي دي: تر بل هر څه، د دې نیواک د انساني ناورین ابعاد د ابوغریب مخوف زندان بیانولی شي، او هغه نژدې دوه لکه عراقیان چې له ژونده بې برخې شوي دي او یا د عراق هغه مادي او معنوي لاس ته راوړنې چې د دې جګړې د اور په لمبو کې لو لپه شوې دي. دا جګړه چې تر اوسه یې امریکا د ترسره کولو لپاره د اته سوه ملیاردو ډالرو بیه پرې کړې ده، د عراق د بډایه موزیمونو په لوټ او لوټه کیدلو سره پیل شوه، چې د وتلې لیکوالې ناومي کلاین په وینا دا د عراق د اقتصاد د لوټمار سمبولیکه ننداره وه. دا هم بې له شکه چې د امریکا اقتصادي کړکیچ د دې لامل ګرځیدلی دی چې امریکا دې دمګړۍ په عراق کې خپل پوځي حضور یوازې هغه برید ته محدود کړي چې خپلې ګټې خوندي وساتي. 

دا لومړی وار نه دی چې امریکا په عراق کې د جګړه ایز ماموریت پای اعلاموي. بوش هم د دوه زره دریم کال د مې په شلمه نیټه په عراق کې د جګړې د اصلي پړاو پای اعلام کړ خو وروسته په ډاګه شوه چې دا تازه د جګړې پیلامه وه او داسې پړاو هم راورسید چې په عراق کې د امریکا نژدې دوه سوه زره سرتیري په پراخې جګړې کې ښکیل شول. هغه مهال بوش د ابراهام لینکلن د جهاز وړونکي بیړۍ پر عرشې امریکایي سرتیرو ته د جګړې د پای په زیري ورکولو سره وویل چې امریکایي سرتیرو بغداد ته د رسیدلو لپاره دعراق خاورې ۵۰۰ کیلومتره داسې چټک تر پښو لاندې کړل چې د نړۍ تاریخ کې یې ساری نه و لیدل شوی. بوش په وینا کې سرتیرو ته زیاته کړه چې تاسو نړۍ ته د امریکا د وسله وال ځواک مهارت او د مټ زور ور په ګوته کړ. د بوش له وینا سره سم، ګویا ټوله نړۍ باید د امریکا له هیبت او شامت څخه ولړزیږي او ګنې د نړۍ ګوټ ګوټ یې غلیم دی. د بوش وینا د امریکا له هغه پوځي دکترین سره اړخ لګوي چې د سړې جګړې د مودې په پای کې چې هومره سړه هم نه وه او په ترڅ کې یې کوریا، ویتنام، لائوس، کامبوج، افغانستان، ایران او عراق او نورې سیمې د جګړو شاهدې وې، امریکایي پوځي کارپوهانو به تل دا ویله چې امریکا دې د دوه سیمه ایزو جګړو د جوخت ښکیلتیا لپاره چمتو وي چې اشاره یې عمدتاْ د عراق او شمالي کوریا شا و خوا سیمو ته وه.  

د عراق په زړه کې د پنځه سوه ملیاردو بشکو تیلو خوندي زیرمو څخه زړه شکول هغه څه نه دي چې د امریکا تاریخ یې ګواهي ورکړي. دمګړۍ، عراق د ورځې څه باندې دوه میلیونه بشکې تیل صادروي چې د ګټې ستره برخه یې د زمري د برخې په څیر د زبرځواک په برخه کیږي. متحد ایالتونه چې له لومړي سره د فرانسې او آلمان له مخالفت سره مخ وو، د عراق د غنایمو په ویش کې میم زر ما ټوله زما وکړه او آن د بریټانیا په څیر د سمڅې یار یې هم تش لاس وشړو چې له امله یې بریټانیا خپل سرتیري له عراق نه په شا کړل او کارګر ګوند ټوني بلیر د واک له ګدۍ ښکته او ګورډن براون یې ځایناستی شو. متحد ایالتونو چې د انرژي د زیرمو لپاره نه ماتیدونکې تنده لري، هر هغه ځای ته چې د انرژۍ زیرمې په کې خوندي وي، لښکرې لیږلي او په دې لړ کې د نړۍ په ۱۵۰ هیوادونو کې یې شا و خوا دوه میلیونه سرتیري پراته دي. دا هر څه په داسې وخت کې ترسره کیږي چې د ناټو مشر قوماندان امریکایي جنرال ډیویډ پټریوس په ډاګه کړه چې جګړې په افغانستان کې تر بل هر وخت زیات زور اخیستې دا ځکه چې اوس هغه ټول دیرش زره تازه دم سرتیري افغانستان ته رارسیدلي چې اوباما یې د تیر کال په سپتمبر میاشت که د راستولو هوډ کړی و.

۱۳۸۹ شهریور ۲۸, یکشنبه

یازده سپتمبر و پیامد های خونین آن


37 سال جنگ سردی که میان اتحاد شوروی و ایالات متحدۀ امریکا بر سر آقایی بر جهان جریان داشت، با فروپاشی اتحاد شوروی در 1992 پایان یافت. ایالات متحده درین مدت 10 هزار ملیارد دالر بر تولید تسلیحات اتومی و غیر اتومی اش سرمایه گذاری کرده و با این فروپاشی، یکباره با خاموش گشتن چرخ صدها کارخانه، راکد ماندن ملیاردها دالر سرمایه و بیکاری هزاران کارگر رو به شد. به این خاطر باید راهی جهت آب کردن این همه تولید سراغ می شد. تیوریسن های امریکایی رویارویی امریکا با پنج اژدهای کوچک (ایران، کوبا، کوریای شمالی، سوریه و لیبی) را مطرح نمودند و تبلیغ نمودند که پنج اژدهای کوچک در راه دستیابی به سلاح اتومی و تهدید دنیای آزاد (دنیای سرمایه داری به آقایی امریکا) اند. اما سرکردگی امریکا بر اروپا و تمام کشورهای پیشرفتۀ سرمایه داری و حفظ پیمان ناتو در مقابله با این پنج اژدها ممکن نبود، مخصوصاً که اروپایی ها با پول واحد اروپا، کمیسیون اروپا، بازار مشترک و پارلمان اروپا، تشکیل نیروی واکنش سریع 60 هزار نفری را نیز مطرح ساختند و به این گونه چالشی در برابر پیمان ناتو و تسلط ایالات متحده بر اروپا مطرح گشت. لذا امریکا ضرورت به رویارویی قویتر و گسترده تری داشت تا متحدان اروپایی اش را دران دخیل سازد و به این صورت چند روزی این اتحاد حفظ گردد. به این خاطر بسیاری به راه افتادن حادثۀ یازده سپتمبر را تلاشی از سوی خود ایالات متحده می دانند.

درین حمله امریکا 555 ملیارد دالر خساره دید و 3600 امریکایی دران جان باختند. در حملۀ مذکور 19 نفر شرکت داشتند که 12 تن آنان اهل عربستان سعودی بودند. اینکه این افراد با تمام سدهای امنیتی، چگونه به میدان های هوایی امریکا دست یافته و همزمان قادر به ربودن چهار طیاره شدند؛ چرا هیچ اسرائیلی درین روز به وظیفه اش به این برجها نیامد؛ چرا یک عکاس وزارت دفاع موظف درین منطقه که اکنون به ارجنتاین پناهنده شده و او که درجریان این حمله 19 فلم ثبت کرده، مدعی است که سه روز بعد سازمان سیا یک تعمیر 11 طبقه ای را در نزدیک این برجها که به نظر او محل هدایت این عملیات بوده، منفجر ساخته و چرا یک سرباز فرانسوی ادعا میکند که در توره بوره اسامه در تیررس او قرار داشته، ولی یک افسر امریکایی برایش اجازۀ ماشه چکاندن نداده، از مسایلی است که برخی ها این عملیات را زیر سر سازمان سیای امریکا می دانند و روز تا روز این سوءظن ها نسبت به رهبری این عملیات توسط سازمان سیا افزایش می یابد.

امریکا که زمانی در ساختن و تقویت القاعده هماهنگ با آی اس آی در پاکستان عمل کرد، بعد از فروپاشی اتحادشوروی ظاهراً ناسازگاری میان این دو دوست پیدا شد و این دشمنی اولین بار با عملیات القاعده  بر سفارت خانه های امریکا در کینیا و تانزانیا که 200 کشته به دنبال داشت آغاز گردید که بعد با شلیک موشک های امریکایی بر خوست برای زدن اسامه تشدید یافت و اوج آن در یازده سپتمبر بود. به این صورت امریکا با این عملیات توانست نیروهایش را در افغانستان، آذربایجان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرغیزستان، پاکستان و بحر هند مستقر سازد و با تهدید از سوی القاعده ساختار پیمان ناتو را حفظ نماید و نه تنها تسلطش بر اروپا را نگه دارد که پای ناتو را نيزبه افغانستان بکشاند. 

امریکا در بعد از یازده سپتمبر که دیگر حریفی در جهان نداشت، عراق را اشغال کرد و بر نفت آن تسلط کامل یافت و اینک حضور 50 هزار نیروی خود را درین نقطۀ مهم خاور میانه ابدی ساخته، پایگاه ظهران در عربستان سعودی را با استقرار دایمی 40 هزار نیرو در قلب خاورمیانه ایجاد کرد و بر کویت تسلط بیشتر حاصل نمود و اینک 30 هزار نیروی امریکایی در مرزهای این کشور نیز مستقر می باشد. 

با تمام این بُرد های امریکا، تلاش های آن برای حفظ تسلطش بر آسیا با چالش های مهمی رو به رو شد؛ چین و روسیه پیمان شانگهای را ساختند و روسیه بالاخره به دومین فروشندۀ سلاح در 2009 در جهان تبدیل شد و در حال حاضر چین به دومین اقتصاد جهان مبدل شده است. تلاش های امریکا برای ساختن بازار مشترک قارۀ امریکا ناکام ماند. وینزویلا و کولمبیا به عنوان دو نیرویی ضد نفوذ امریکا درین قاره با دولت های چپگرا تبارز نمودند. کوبا با کنار رفتن کاسترو و به قدرت رسیدن رائول همچنان پابند به اصول خود باقی ماند و تلاش های امریکا برای فروپاشی نظام حاکم بر این کشور به جایی نرسید؛ کوریای شمالی به بم اتومی دست یافت و با اینکه امریکا ازین تحول در شرق دور سودهای کلانی به دست آورد، اما تهدید تسلیحات اتومی کوریای شمالی که از حمایت کامل چین برخوردار است، برای کشورهای جنوب شرق آسیا و شرق دور همچنان پابرجاست و مخصوصاً جاپان ازین بابت سخت نگران میباشد. امریکا درین مدت کوشش کرد تا روابطش را با هند بهبود ببخشد، و با اینکه معاهدۀ سوخت اتومی را با امریکا امضا کرد، اما بازار تسلیحات این کشور همچنان در دست روسها باقی ماند که اینک فرمایش تسلیحاتی هفت ملیارد دالری را به روسیه پیشکش کرده است. دستیابی چین به بازارهای افریقا با کالاهای ارزان، درین مدت نه تنها تهدیدی برای سرمایه گذاری های امریکا که 12 درصد نفت خود را ازین قاره می برد، بوده و تهدید جدی برای سرمایه داران فرانسوی هم به حساب می آید. 

درین مدت در افغانستان، عراق، سریلانکا، ایران، پاکستان، هند، سودان، یمن، آلبانی، ترکیه، تاجیکستان، ازبکستان، آذربایجان، ارمنستان، الجزایر، گرجستان، چین، روسیه، لبنان، فلسطین و نیپال و تنش های جدی میان هند و پاکستان، آذربایجان و ارمنستان، روسیه و گرجستان، ایران و اسرائیل، اسرائیل و لبنان، کوریای شمالی و جنوبی، چین و تایوان، چاد و سودان، لیبی و چاد، ایران و عربستان، امریکا و وینزویلا، امریکا و ایران، سوریه و اسرائیل، ترکیه و اسرائیل و ترکیه و یونان وجود داشته و در پشت همۀ این درگیری ها و تنش ها دست قدرت های بزرگ قرار دارد و با دامن زدن هرچه بیشتر آنها و خونریزی های بیشتر قادر به فروش بیشتر تسلیحات شان می گردند. 

امریکا درین مدت نه تنها هیچ پایگاه نظامی را در جهان از دست نداده (جزپایگاه کوچکی در ازبکستان) بلکه چندین پایگاه نظامی دیگر نیز ایجاد کرده که تعداد آنها به 738 پایگاه می رسد. درین مدت فقر جهانی نه تنها کاهش نیافته که بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر، مهاجرت ها، کشتار غیر نظامیان، شیوع امراض، مرگ و میر اطفال و مادران، تجاوزات جنسی، قاچاق انسان، زورگویی و باج ستانی، رشد مافیا و کمپنی های امنیتی، استثمار زحمتکشان و غیره چند برابر افزایش یافته و دستاوردهای «نظم نوین» غیر از این ها چیزی به نفع انسانها نبوده، درین مدت به طور کل در سطح جهانی و به طور اخص در اکثر کشورها خصوصاً کشورهای مستعمره و نیمه مستعمره، طبقۀ سرمایه دار، سرمایه دارتر و طبقات کارگر، دهقان و خرده بورژوا فقیرتر و بد بخت تر شده اند. اما آنچه بر افغانستان درین مدت گذشته در مقالات دیگر همین شمارۀ پیشرو به ارزیابی گرفته شده است. تغییر این وضعیت به رشد آگاهی های طبقاتی مردم در پنج قارۀ جهان رابطه میگیرد ورنه کشورهای زورمند امپریالیستی سالهای درازی همچنان به بهره کشی و به جان هم انداختن ملت ها ادامه خواهند داد.